یادش به خیر آن روزها

ای کرود آن شور و غوغایت چه شد ؟            مردمان شاد و کوشایت چه شد ؟

ده بن سبزو درختان قشنگ                        وآن نسیم روح افزایت چه شد؟

چشمه ساران زلال و پاک تو                     آسمان صاف و زیبایت چه شد ؟

صبحگاهان بوی نانی از تنور                    شبنم روی علف هایت چه شد ؟

قورمه و دو آش و هم مرجو خورش             دل پت بلغور و حلوایت چه شد؟

آن صدای جوجه و مرغ و خروس               نعره های گاو و ورزایت چه شد؟

یکدلی و دست گیری ها ز هم                     یوئر و جو در کنی هایت چه شد؟

چیدن واش و سپس ساعت دهی                  زخم داس و تیغ در پایت چه شد؟

کشکریت و دال و چوچک ،سار و مهر        گشک وکارتن وآن ملخ هایت چه شد؟

بوی تنباکوی خالص از چپق                     شامگاهان شب نشین هایت چه شد؟

در زمستانها به کرسی پایه ای                   نقل های شام یلدایت چه شد؟

ای دریغ آن دشت ها شد خشک و زرد         قلب های گرم مردم گشت سرد

دستها خالی شد از داس و رسن                  شد تهی از کار آن دشت و دمن

آن صداها رفته رفته شد خموش                 از تپش افتاد آن جوش و خروش

خانه ها خالی ز صاحب خانه شد                سقف هایش ریخت و ویرانه شد

آن طرب آن شور و آن فریادها                  قصه ای شد ماند اندر یادها

نیست از آن مردمان دیگر نشان                 آن بهاران گشت تاراج خزان

حالیا یادش به خیر آن روزها                    روزهای خوب و شاد و با صفا

 

علی برنگی

28/1/1390

 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید