کرود

کرود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


کرود روستایی است بسیار خوش آب و هوا واقع در شهر طالقان ، بخش بالا طالقان و همسایه با روستاهای - کرکبود از شمال شرقی -سگران از شمالغربی -سگرانچال از غرب - اوانک از جنوب غربی - وشته از جنوب و اوسار از غرب این روستا در ارتفاع 2220 متری از سطح دریا واقع گردیده استزبان مردم این روستا تاتی است.
این روستا از جاده اصلی و شاهرود 5 کیلومتر و از شهرک ( مرکز شهر طالقان ) 10 کیلو متر فاصله دارد. قدمت کرود بر اساس سنگ قبر بزرگی که در قبرستان کرود موجود بود (اکنون از بین رفته‌است)و صاحب آنرا مولانا فخر الدین معرفی مینمود و با کارشناسی مرحوم ابراهیم بوذری مشخص گردید که خط روی سنگ قبر به کتابت دوران تیموریان باز می‌گردد حد اقل تا دوران تیموریان می‌رسد این ده دارای چشمه‌ای با آب بسیار شیرین وگوارا به نام نوسر است است که یکی از دلایل پیدایش این ده شده‌است.

فامیلی‌های عمده موجود در ده کرود عبارتند از : برنگی -کبریایی -احمدیان - میرزایی - موذنی-مصدری - هاشمی-عبادی - اسحاقی - بوذری


از افراد معروف این روستا می‌توان اینان را نام برد: مرحوم حبیب ا... برنگی فرزند آقا رضا که از شاعران بسیار زبر دست بود- مرحوم آیت اله میرزا مسیح طالقانی فرزند قاسم- مرحوم ایت اله حاج شیخ محمد حسن طالقانی فرزند میرزا عبد اله- مرحوم ایت اله حاج اقا یحیی عبادی طالقانی فرزند حاج شیخ محمد حسن- مرحوم ایت اله میرزا محمد علی عبادی طالقانی فرزند میرزا عبد اله- مرحوم استاد ابراهیم بوذری فرزند میرزا علی اصغر- مرحوم دکتر احمد احمدیان فرزند مشهدی علی میرزا- مرحوم آقا ملا ولی اله آقاحسینی طالقانی فرزند مرحوم ملا قربانعلی- مرحوم محمد علی بوذری فرزندملا محمد- شیخ علی اقا بوذری فرزند ملا ابوذر- شیخ علی معتمد العلما فرزندغلامعلی- مرحوم میرزا عبد الحسین فرزند ملا میرزا جانی- مرحوم شیخ عبد الغنی میرزایی فرزند مشهدی حسن - شیخ علیمحمد آقا حسینی فرزند شیخ ذبیح اله- دکتر محسن آقا حسینی فرزند مرحوم شیخ علی محمد -

از آنجاییکه ترکیب جمعیتی روستا های طالقان بشدت در حال تغییر است ما در اینجا نام های خانوادگی اهالی بومی روستا های طالقان را برای ثبت و ارجاع های بعدی ذکر می نماییم. از آنجاییکه اطلاعات ما ممکن است کامل نباشد از شما تقاضای کمک داریم. برای دسترسی به سایر نام های خانوادگی روستا های طالقان لطفا  در بخش روستاهای طالقان به روستای مربوطه مراجعه نمایید.

نام های خانوادگی اهالی بومی روستای كرود طالقان:

در روستای کرود فامیلی های موجود و عمده به شرح ذیل میباشند که عبارتند از:
  1. احمدیان
  2. اسحاقی
  3. اعتمادی
  4. آقا حسینی
  5. برنگی
  6. بوذری
  7. پور کریمی
  8. جمخو
  9. حمزاوی
  10. خلیل نژاد
  11. ربیع جعفری
  12. شمسی
  13. شریفی
  14. طالقانی
  15. علومی
  16. عبادی
  17. قاسمی
  18. کریمی
  19. کبریایی
  20. کرودی
  21. موذنی
  22. میرزایی
  23. مصدری
  24. منصوری
  25. معتمدی
  26. منتظری
  27. مناسکی
  28. معینی
  29. هاشمی

که من بیشتر به خاطر نمی آورم .خواهشمندم سروران ارجمند مرا راهنمایی کنند.

تحقیقی در باره واژه کرود

در لغت نامه مرحوم دهخدا میابیم:

کرود. [ ک ُ / ک َ ] (اِ) چاه بسیار عمیق را گویند که آب از آن به دشواری توان کشید. (برهان ). چاه کم عمق که به دشواری از آن آب برآید. (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به کروخان شود.

کرود. [ ] (اِخ ) دهی است از بخش طالقان شهرستان تهران . کوهستانی و سردسیر است و 774 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).

۱ -( پس  ممکن است واژه کرود اشاره ای به کم آبی آن داشته باشد)

باز میخوانیم:

کهر
کهر. [ ک َ هََ ] (ص ، اِ) رنگی باشد اسب و استر را، ودر فرهنگ گوید به تازی کمیت خوانند. (فرهنگ رشیدی ).رنگی باشد اسب و استر را، و آن را کمیت هم می گویند.(برهان ). رنگی باشد مر اسبان را که به عربی کمیت خوانند. (آنندراج ) (انجمن آرا). رنگ سرخ مایل به تیرگی که مخصوص به اسب و استر است ، و کمیت نیز گویند. (ناظم الاطباء). رنگ سرخ مایل به تیرگی (مخصوص اسب و استر). رنگ قرمز، سیرتر از کرن (کرنگ ). (فرهنگ فارسی معین ): چه جای اسب کهر که اگر گنج گهر مرا باشد، تو را باشد. (از انجمن آرا). || اسب یا استری که رنگ آن سرخ تیره رنگ باشد. (ناظم الاطباء). اسب یا استری که به رنگ کهر باشد. کمیت . (فرهنگ فارسی معین ).
- امثال :
کهر کم از کبود نیست . (امثال و حکم ص 1254) :
تو هم کمتر نه ای از آن رنودا
کهر کمتر نباشد از کبودا.

۲ -(ممکن است واژه کرود در اصل  - کهر رود - به معنای رود سرخ  بوده باشد * شاید به علت شستشوی زیاد خاک رس توسط آب در کرود).

باز میخوانیم:

 

که
که . [ ک ُه ْ ] (اِ) مخفف کوه ، که عربان جبل گویند. (برهان ) (آنندراج ). کوه و جبل . (ناظم الاطباء) :
برکه و بالا چو چه ؟ همچون عقاب اندر هوا
بر تریوه راه چون چه ؟ همچو در صحرا شمال .

۳ -(ممکن است واژه کرود در اصل- که رود -  * به ضم کاف *به معنای کوه و رود بوده باشد * شاید به علت اینکه حدود کرود از شمال به کوه سره و از جنوب به شاهرود میرسد).

باز میخوانیم:

 

که

که . [ ک ِه ْ ] (ص ) به معنی کوچک باشد. (برهان ). به معنی کوچک . ضد «مِه » که بزرگ است ، و کهین و کهینه و کهتر بر این قیاس و کهان جمع. (آنندراج ). مردم خرد و کوچک ، مقابل «مه » که مردم بزرگ باشد. ج ، کهان . (ناظم الاطباء). اوستایی ، «کسیائو» ۞ (کوچک ). پهلوی ، «کس »، «کیهیست » ۞ . افغانی ، «کشر» ۞ (کوچک ، شاگرد). استی ، «کستر» ۞ (شاگرد). بلوچی ، «کسان » ۞ ، «کسّان » ۞ (کوچک ،کم ، اندک ). اوستایی ، «کسو» ۞ . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). خرد. کوچک . صغیر. مقابل مه . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) :
ز گستهم شایسته تر در جهان
نخیزد کسی از کهان و مهان .

۴ -(ممکن است واژه کرود در اصل - که رود - * به کسر کاف* به معنای رود کوچک بوده باشد * شاید به علت اینکه جوی کوچکی از کوه سره جاری شده و اراضی کرود را طی کرده و به شاهرود میپیوندد).

که اگرچه نمیتوان هیچیک از این احتمالات را بعید دانست و لی به عقیده اینجانب با توجه به اینکه اصولا روستای کرود فاقد هر گونه رودی میباشد و در قدیم نیز بسیار بعید مینموده که مردمان جوی را رود بنامند احتمال سوم بدون اینکه بخواهیم توجیه برایش درست کنیم میتواند ما را به معنای اصلی کرود نزدیک گرداند.

اسامی 11 شهید و مفقودالاثر روستای کرود

 

 

با احترام به مقام شهدای بزرگوار و همه آرمیدگان در خاک

شهدای روستای کرود به شرح زیر میباشند:

 ۱) شهيدامیر سرلشکر مصطفی کبریایی فرزند ابوطالب (فرمانده گردان 151 لشکر 92 زرهی ارتش جمهوری اسلامی)

سرگرد شهید مصطفی کبریایی ، در روز هشتم اردیبهشت ماه 1324 در «طالقان» از توابع شهرستان کرج به دنیا آمد. پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت و بعد از اخذ دیپلم متوسطه به خدمت سربازی اعزام شد.
در این ایام به عنوان یک سرباز مومن و متعهد از مقابله با مردم ممانعت بعمل می آورد.
پس از پایان دوره خدمت و ضرورت زیر پرچم در آزمون ورودی دانشکده افسری پذیرفته شد و به تحصیل اشتغال یافت.
با پایان تحصیلات دانشگاهی در رسته زرهی فارغ التحصیل شد و خدمت رسمی خود را در یگانهای ارتش آغاز نمود.
وی در خلال سالهای 57- 1355 در پادگان لو یزان تهران در «گارد جاویدان» حضور داشت اما در هر فرصت تنفر خود را از رژیم حاکم اعلام می نمود. و هرگونه اقدام علیه مردم انقلابی را خیانتی بزرگ در حق ملت و آینده ایران می دانست.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، او نیز همچون سایر افسران مومن به اسلام و انقلاب، با انگیزه ای مضاعف خدمت خود را ادامه داد و با آغاز جنگ تحمیلی به منطقه عملیاتی خرمشهر اعزام شد و در تاریخ 16/7/1359 در درگیری مستقیم با دشمن متجاوز بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.( برگرفته از سایت حیات http://www.hayat.ir ) 

 

2) شهيد مهدی احمديان فرزند حاجی خان احمدیان

دو تصویر بالا برگرفته از سایت ساجد http://gallery.sajed.ir

 

3) شهید عباس برنگی فرزند علی اکبر برنگی

4) شهید منوچهر هاشمی فرزند روح اله هاشمی

5) شهید حشمت اله هاشمی فرزند مراد هاشمی (مفقودالاثر)

 

 

6) شهید ابو القاسم بوذری فرزند مصطفی خان بوذری( از شهدای روایت فتح)

 

7) شهید علی اکبر کبریایی فرزند صمد کبریایی

8) شهید محسن کبریاییفرزند نصرت اله کبریایی

از نوشته های بسيجي شهيد «محسن كبريايي»



خدايا!
هميشه توكلم بر تو بوده
خداوندا! از وقتي كه
با نام پرعزت تو آشنا شدم خود مي داني كه هميشه
توكلم بر تو بوده و هميشه ياد تو بودم و از تو
ياري مي جستم، درست است كه بر نفس اماره ام
غالب نشدم ولي هيچگاه به يگانگي تو شكي به خود
راه ندادم.
خدايا! تو را شكر مي كنم از آنكه
بر ما منت نهادي و مردي حق طلب از سلاله رسولت
بر ما ولي امر قراردادي تا ما را از ظلمت به
نور راهنمايي كند و در يك دستمان قرآن و در دست
ديگر سلاح قرار دهد و ما را به مبارزه فرا
خواند. مبارزه با نفس، مبارزه با ظلمت، مبارزه
اي بس دشوار اما مبارزه اي الهي است.
خدايا،
خداوندا، تو را شكر مي كنم كه با امدادهاي
غيبي خود اين انقلاب را ياري كردي.
بسيجي
شهيد «محسن كبريايي»، سال 1346در تهران متولد
شد و سال 1362 در جزيره مجنون به شهادت رسيد.

بنياد شهيد و ايثارگران منطقه 8 تهران




روزنامه كيهان، شماره 19082 به تاريخ 22/2/87،
صفحه 13 اخبار ورزشي - با تشکر از آقای محمد حسن کبریایی که این مطلب را برایمان ارسال فرمودند

9) شهید رضا میرزاییفرزند علی اصغر (مفقود الاثر)


شهدای ناشی از جراحات شیمیایی

10) شهید باقر (مسعود) احمدیانفرزند محمدرضا (پسر عموی شهید مهدی)

11) شهید اسماعیل کبریاییفرزند الله کرم

 

یادشان جاودانه باد

امیدوارم اگر کسی عکس ُ زندگینامه ُ وصیت نامه و یا هر شرح دیگری در خصوص این شهدای بزرگوار در اختیار دارد از بذل محبت دریغ ننموده و جهت استفاده همه همشهریان آنها را ارسال نماید تا با نام فرستنده در این پست درج شود

 

نماي روستاي كرود در زمستان

در فصل زمستان موقعي كه روستا را از دور ميديدي چهره ده چنان بود كه گوئي در ده بلا نازل شده است و آنرا در هم كوبيده است چون همه جاي صحرا پوشيده از برف بود و داخل ده هم كوچه ها مملو از برف بود  و تقريبا خانه ها و كوچه ها را هم سطح كرده بود و از ساختمانهاي ده فقط بعضي از پنجره هاي خانه ها و حفره بالاي ايوانها كه از تيرهاي سياه دود خورده پوشيده شده بود ديده ميشد كه مانند غاري نمايان بود . همچنين طايه هاي علف كه روي بعضي پشت بامها بود نمايي داشت و ديده ميشد و ديگر چيزي از ده پديدار نبود.

در مدت سه چهار ماه كه مردم در داخل ده گير ميافتادند و پا به بيرون نميگذاشتند همه اش با آب و گل و دود تنور خانه ها سر و كار داشتند و موقعي كه بهار ميشد و  برفها آب ميشد  ، مردم كه بيرون مي آمدند همچون مردم قحطي زده بودند و لباسهايشان كهنه شده بود و رنگ گل و دود داشت . ده همچون مار يخ زده اي بود كه در گرما يخش باز شده و فعاليتش را شروع ميكند .

با گرم شدن هوا در بهار كم كم مردم به بيرون ميامدند شروع به فعاليت ميكردند و در آن موقع واقعا دشت و صحرا در چشم آنها جلوه و نماي ديگري داشت و از هوا و صفاي آن واقعا لذت ميبردند.

 

 

 

نقل از کتاب سیمای کرود

نوشته مرحوم حبیب اله برنگی

آسیابهای کرود

 

کرود دریکصد سال اخیر فاقد آسیاب بود و برای آسیاب  گندمها را معمولا به منگلان می بردند ولی پیشتر از آن در بالا تر از جوارایی دشت آسیابی آبی بر سر جوی آبرسانی اصلی کرود که از گله گاه (گلوگاه) به سمت کرود می آمد ساخته شده بود. ظاهرا این آسیاب متعلق به خاندان پایین محله ای ها بود. تا سی سال قبل (ابتدای انقلاب اسلامی ایران) از این آسیاب فقط یک سنگ آسیا باقی مانده بود که بصورت پل بر روی همین جوی مورد استفاده قرار می گرفت. همچنین یک  آسیاب بسیار قدیمی در نزدیکی محل آسیو وری دره (دره کنار آسیاب) بوده که فقط نامی از آن  برروی زمین این دره باقی مانده است که آب آن یا از دره کرود و یا از چشمه اوئکی داری بن تامین می شده است. آسیاب قدیمی دیگری در زیر مزرعه پاله چال نزدیک به رود شاهرود وجود داشته که نام خود را به مزرعه آسیو سر (سر آسیاب) داده است. آب این آسیاب از یک کانال آب رسانی که از رودخانه شاهرود می آمده تامین می شده است. مزرعه آسیو سر  اکنون مرز کرود و محسن آباد است. محسن آباد سابقا بخشی از مزرعه شیرسنگ کرود بوده که توسط حاج محسن تمیمی اهل روستای اوانک خریداری و بصورت یک ملک شخصی در آمده است.

 

ارسالی از سوی آقای دکتر رضا برنگی

1388/1/23

انواع غذاهاي كرود

marjo ghalyah  = مرجو قليه( خورش عدس) = غذايي مركب از عدس . قلم گوسفند . پياز . گوجه سبز . و روغن  كه با نان ميل ميشد- شايد بتوان گفت نوعي عدسي است.

belghour ghalyah = بلغور قليه( خورش بلغور) = غذايي مركب از بلغور .عدس . قلم گوسفند . پياز . گوجه سبز . و روغن  كه با نان ميل ميشد.

barkati = بركتي( بركت آور) = غذايي مركب از برنج . بلغور .سبزی کوهی . چغندر . سيب زميني . كلم و گوشت قورمه شده .

del pate belghour = دل پت بلغور( بلغور مغز پخت شده) = غذايي مركب از . بلغور . چغندر . سيب زميني .  و گوشت قورمه شده .

dou ash = دو آش( آش دوغ) = غذايي مركب از سير كوبيده شده  . گندم . لوبيا و دوغ.

ko ko zorveh = كوكو زروه( كوكوي آويشن) = غذايي مركب از آويشن و تخم مرغ.

tali ard = تلي آرد ( آرد گاو دانه) = غذايي مركب از آرد گاو دانه. برنج . پياز سرخ شده و سير سرخ شده.

zira joush = زيرا جوش( جوشيده زيره) = ابتدا آرد را با روغن كرمانشاهي تفت ميدهند و به آن تخم مرغ اضافه ميكنند و  روي حرارت هم ميزنند  و بعد به آن زيره اضافه ميكنند و در آخر هم به آن عسل اضافه ميكنند و آنقدر هم ميزنند كه به صورت گلوله هايي به اندازه فندق در بيايد - اين غذا معمولا براي زائو درست ميشدو به علت مقوي بودن براي درمان جراحات  بسيار نافع است.

jezzek halva = جزك حلوا( حلواي جزغاله شده) = دنبه را داغ ميكردند و روغن انرا ميگرفتند و باقيمانده انرا ميكوبيدند و فشرده ميكردند و آنرا نگهداري ميكردند و هر موقع حلوا درست ميكردند آنرا به حلوا اضافه ميكردند.

kaltouk halva = كالتوك حلوا ( حلواي خامه) = حلوايي كه با خامه درست ميشد.

 

علی برنگی

1387/10/3

جویهای (کانالهای آبرسانی کرود)

کرود دارای 6 جو (جوی یا کانال آبرسانی) است. مهمترین آن که بطور دائمی مزارع آبی کرود را  آبیاری می کند آب چشمه های  دره گله گاه در دامنه کوه سره را به کرود می رساند. این جوی در محلی بنام بندگاه از دره گله گاه که به روستای کرکبود ختم می شود شروع می شود و پس ازطی مسافت 1 کیلومتر وارد دره کرود می شود و پس از طی حدود یک کیومتر از محلی بنام عسل مالی کین (پای اثر استخر)  مجددا وارد جوی شده وپس از آبیاری باغهای بائی دره و مزرعه چرنه (به ضم چ) وارد ده می شود وده را به دو قسمت بالا محله و پایین محله تقسیم می نماید و سپس اززیر میدان وروری روستا حدود 50 متر پایین رفته و آنگاه به موازات مسیر قبلی از میانه قبرستان عبور کرده و پس از طی 5/1 کیلومتر به  مزرعه کوردرآک (دره کور) ختم می شود. انشعابات بسیاری از این جوی بسمت مزارع پایین منشعب میشود. دربیشتر مسیر درکنار جوی راه و درخت و جود دارد. این راهها برای رسیدن به مزارع و همچنین لای روبی جوی مورد استفاده قرارمی گرفته است. بنا به سنت قدیمی کرود هر جوی و یا شاخه اصلی آن ازهر طرف 1 متر حریم دارد که برای دسترسی به مزارع ، لای روبی و انتقال کود و یا برگشت محصولات به ده مورد استفاده قراد می گرفته اند.

 

جوی دوم که آب دره کرود را به مزارع پایین کرود می رساند از محاذات قبرستان کرود از دره جداشده و از زیر چشمه اوئکی داری بن عبور کرده و با آب آن ادغام می شود و بموازات جوی اول مسیر را ادامه می دهد تا به مزرعه برنگ ختم می شود. این جوی نیز دارای انشعاباتی برای آبیاری مزارع پایین دست است. ضمنا از آب چشمه اوئکی داری بن برای آبیاری مزارع بالا دست نیز استفاده می شود.

جوی سوم از بن جو شروع شده و پس از مشروب نمودن دیزگران به مزرعه بختیاری کیل می رود. آب این جوب ضمنا برای مشروب نمودن مزارع گزبنه ای کش و تیلو Tilowe)) مورد استفاده قرار می گیرد که برای این کار آب را در امتداد دره تیلو روانه می نمایند.

ضمنا چشمه رجی سر با عسل (استخر) خود مجموعه ای از باغهای اطراف خود را آبیاری می نماید. این چشمه بدلیل نزدیکی به ده  و داشتن استخر در گذشته در زمستانها برای آب دادن به گله های گوسفند مورد استفاده قرار می گرفته است.

جوی چهارم برای آبیاری فصلی برای کشت گندم آبی در پاییز و اوایل بهار مورد استفاده قرار می گرفت. این جوی آب دره گله گاه را از جورائی دشت به سمت مزرعه کولی نشین و گل چای سر برده و از بالا دست دشت اندس تا مرچالک (marchalek) ادامه می یابد.

آثاری ازیک جوی پنجم حدود 100 متر بالا تر از جوی چهارم و بموازات آن وجود دارد که می توانسته زمینهای گت کمری چال و تپه های بالای اندس را نیز آبیاری نماید. این جوی در تاریخ معاصر کرود (400 سال گذشته) کاربردی نداشته است و به دوره پیش از آن تعلق دارد.

جوی ششم یک کانال آبرسانی جدید (اوانک جو) است که در سال 1341 با همکاری روستای اوانک و تلاشهای آقای مهندس خلیل طالقانی از روستای اوانک احداث شده و مزارع ساحل رود خانه شاهرود  را آبیاری می نماید.

 

 

ارسالی از سوی آقای دکتر رضا برنگی

1388/1/23