حبیب اله برنگی طالقانی ( از روستای کرود)

حبیب اله برنگی طالقانی ( از روستای کرود)

 

 

 

 


مرحوم حبیب اله برنگی

مرحوم حبیب اله برنگی فرزند مرحوم مشهدی آقا رضا و مرحومه ماه پاره در روز سه شنبه هشتم آذر ماه ۱۳۱۱ هجری شمسی مطابق با ۲۹ ماه رجب المرجب سال ۱۳۵۱ هجری قمری در روستای کرود طالقان دیده به جهان گشود و ۱۴ سال ابتدای زندگی خود را در همانجا سپری نمود.

از سن ۸ سالگی رسید در طول سال ۵ ماه (ماه آخر پائیز و سه ماه زمستان و یکماه اول بهار) را به مکتب میرفت و در آنجا خواندن قران،و کتابهای فارسی همچون گلستان سعدی ،دیوان حافظ ، ارسال مراسلات،ترسل بی نقطه،نصاب صبیان و حساب سیاق و رقومی تا چهار عمل اصلی را آموخت و در منزل هم نزد جدش مرحوم کربلایی خلیل اله و پسر عموی پدرش مشهدی محمد مراد که شوهر عمه اش نیز بود و سواد فارسی داشتند تمرین مینمود.

بیشتر تاثیرات روحی وی از عمویش مرحوم حجت الاسلام شیخ علینقی  که عالمی عارف و دانشمند بود(متوفی ۱۳۳۹ شمسی) منبعث بود .

در سن ۱۱ سالگی مادر خود را از دست داد و به علت اینکه پدرش دائما در حال سفر بود تحت سرپرستی عمه خود که اولاد نداشت قرار گرفت.

وی در سال ۱۳۲۴ به اتفاق عمویش شیخ علی نقی به تهران آمد و در مغازه ای به کار درود گری پرداخت.

در همان دوران شبها پس از فراغت از کار به آموزشگاه شبانه میرفت و در آنجا به تحصیل میپرداخت و بدین ترتیب تا کلاس هفتم نظام قدیم را طی نمود.

در ۱۵ مهر ۱۳۳۱ به خدمت نظام وظیفه رفت و در همان دوران سربازی و در ۴ بهمن۱۳۳۲ او و ۳ برادر کوچکترش در غم از دست دادن پدرش به سوگ نشستند.

وی  پس از دو سال در ۲۱ مهر ۱۳۳۳ از خدمت نظام مرخص گردید و پس از خدمت به کار سابق خود باز گشت و همچنان در دوره های شبانه به تحصیل ادامه داد و تا کلاس ۱۱ را گذرانید اما به علت یک بیماری سخت و ناراحت کننده نتوانست به تحصیلات خود ادامه دهد (رنج ناشی از این بیماری  در یکی از اشعارش بدینگونه منعکس گردیده است ---- من از این زندگانی و هم از این عمر بیزارم ***** کجایی از کرم ای مرگ تا آیی به دیدارم). وی درسال ۱۳۴۱ از کار آزاد دست کشید و در دانشگاه علم و صنعت ایران با سمت مسئول انبار مرکزی مشغول به کار گردید و تا پایان عمر نیز در همانجا اشتغال به کار داشت.

سرانجام در ساعت ۳۰/ ۱۶ روز ۲۷ شهریور سال ۱۳۷۶ و در زادگاه خود کرود بر اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت.

وی در زمینه فرهنگ و آداب و رسوم سرزمین آباء و اجدادیش بسیار کوشید و از ریش سپیدان و بزرگان طالقان مطالب زیادی را در این زمینه جمع آوری نمود و ماحصل این تلاشها منجر به تالیفات زیادی گردید که بجز دیوان شعر وی ما بقی هنوز به زیور طبع آراسته نگردیده اند این تالیفات عبارتند از:

-         دیوان اشعار

-         سیمای کرود

-         سیمای طالقان

-         فرهنگ لغات تاتی

-         گرد آوری شجره نامه افراد کرود

(از زمان شاه سلطان حسین صفوی تا کنون)

-         خاطره هایی از مردم قدیمی کرود

-         جمع آوری وقایع مهم کرود

و شرح حال اجداد خانواده خود

 

 

                                                 روحش شاد و یادش گرامی

 

 

 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید