درويش محمود طالقاني

درويش محمود فرزند ملّا عليرضا اهل ده كركبود طالقان بود كه با خانواده‌اش در ده نساء علياي طالقان زندگي ميكرد. درويش محمود از دراويش معروف اخير طالقان و معاصر با درويش مختار كوئيني بود. بعد از مختار شخصي بنام درويش نظير او در طالقان پيدا نشد. درويش محمود گيسواني بلند و ريشي انبوه داشت كه بهم پيوسته بود. او لباس بلند قلندري مي‌پوشيد. كلاه قل‌حقّ بلند چند ترك نوشته يه يا علي بر سر ميگذاشت و داراي كشكول و شرزين و بوق و منتشاء بود و قلندروار در دهات و شهرها ميگشت و مدح علي عليه‌السلام را ميخواند. درويش محمود اشعار بسياري از دواوين شعرا را در حفظ داشت. بعلاوه معلوماتش خيلي خوب بود و از علم عربي كمي بهره‌مند بود و داستانهاي زيادي را بياد داشت. او صدائي بلند و گيرا داشت. درويش محمود حالتي مجنون‌وار داشت. اهل خودنمائي و بحث و مجادله نبود. اهل رفاه‌طلبي و تشريفات هم نبود. كمتر اتفاق مي‌افتاد كه در خانه مردم بصورت ميهمان بسر برد. اكثراً غذاي ساده و مختصر ميخورد و خيلي مهربان و باصفا و اهل حال بود. اگر در همان بيابان موقع غذا كسي بر او وارد ميشد آنچه ماحضر داشت از همان غذاي مختصر و نان خشك با چهره باز تعارف ميكرد و يا هو علي يا رب و حق نگهدارت را ميگفت. او مسلك صوفيگري نداشت. همان شيعه بود كه بسلك درويش درآمده بود و بر زرق و برق دنيا پشت‌پا زده بود. مردم در عروسيها و اعياد مذهبي و ايام سوگواري از او دعوت بعمل مي‌آوردند. او مي‌آمد مدح يا مرثيه ميخواند و پس از پايان مراسم زود آنجا را ترك ميكرد و از آبادي خارج ميشد و در سايه درختي يا كنار چشمه‌اي يا نهر آبي اطراق ميكرد. بالاخره به اين صورت عمر را سر كرد و در حدود 70 سالگي از دار دنيا رخت بربست. روانش شاد. پس از درويش محمود شخصي كه بنام درويش در طالقان نام‌بردار باشد درويش حسين برادر درويش مختار كوئيني است. او در لباس درويشي نيست ولي بمداحي ميپردازد. شخصي است متديّن و خوش‌محضر و محترم. خدايش نگهدارد.

به نقل از کتاب سیمای طالقان مرحوم حبیب اله برنگی طالقانی


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید