ایستا

اطلاعات کلی در باره روستای ایستا

روستای ایستا واقع درعرض جغرافیایی 36 10 38 و طول جغرافیایی 50 46 59   و 1840 متر ارتفاع از سطح دریا  از روستاهای بخش میان طالقان از شهر طالقان بوده و از سمت شمال با روستای خسبان از سمت شرق با روستای اوانک از سمت جنوب با روستای جزن  و از سمت غرب با روستا ی پردسر همجوار میباشد.

این روستا در فاصله 1700 متری شمال شرقی از مرکز شهر طالقان قرار دارد و دارای مساحت 180000  متر مربع و یا 18 هکتار میباشد.جمعیت آن حدود 40 نفر میباشد.

 

 

 

روستای زیبایی که به ایستا مشهور شده است دارای مردمی منظم و بی آزار است. در سالهایی که من به یاد دارم این مردم بدون کوچکترین سروصدایی به زندگی خود می پرداختند و مردم طالقان نیز که مردمی آرام و صلح جو هستند آنها را در کنار خود پذیرفته  و محیطی امن را برای آنها فراهم کرده اند. برخلاف آنچه که اخیرا شایع شده آنها واپسگرا نیستند بلکه خود از مظاهر تمدن استفاده می کنند. برای مثال خانه ای خشتی خود را با خانه های آجری باز سازی کرده اند. آخر اردیبهشت امسال (90) گذری به طالقان داشتم و چند عکس از این روستای زیبا گرفتم تا آن را به شما نشان بدهم.

کد خبر : 16778 تاریخ انتشار : 8:2 - 08 اسفند 1389




روستایی اهالی آن منتظر ظهور امام مهدی ‌(عج) هستند

 

اهالی بومی طالقان که به درستی نمی‌دانند اینان از کجا آمده‌اند و چه مرام و مسلکی دارند، گاه آنان را اسماعیلی مذهب و زمانی دراویش ترک دنیا گفته قلمداد می‌کنند که در انتظار ظهور امام مهدی (عج) هستند.

به گزارش شیعه آنلاین، "حسین عسگری" در کتاب «روستای ایستا» نوشته: روستای ایستا واقع در شهرستان طالقان شاید مرموزترین روستای ایران باشد، روستایی در خاک البرز که مردمانش در زمان توقف کرده اند. سکوت حکمفرماست و کسی کاری به کار کسی ندارد. در کوچه ها اثری از رد پای تکه آهن هایی که در شهر "خودرو" نامیده می شود نیست. مردمانی که چون تابلو نقاشی زندگی و آداب و رسوم گذشته را در عصر ارتباطات یدک می کشند.

نه تنها شب ها پای تلویزیون نمی نشینند که به شب نشینی هم اعتقادی ندارند. عروسی و عزا ندارند و مراسمی چون جشن تولد، سالگرد ازدواج و غیره برای آنان معنا و مفهومی ندارد. مهمان نواز هستند به شرطی که احدی از زنان قصد ورود به روستای آنان را نداشته باشد. همان طور که تاکنون کسی از دنیای بیرون زنان آنان را ندیده است. متمول هستند و از طریق فروش زمین های پدریشان در تبریز روزگار می گذرانند. شناسنامه ندارند و جزو آمار جمعیت ایران به حساب نمی آیند. هیچ گونه خدمات دولتی را دریافت نمی کنند. جایی که هرگونه امکانات دنیای جدید را نمی پذیرند. ( بقیه در ادامه مطلب)