دریاچه زلیو (زالو آب) در روستای ورکش

در گذشته در پایین دست روستای ورکش دریاچه زیبا و کوچکی بنام زلیو (به فارسی: زالو آب)  به وسعت تقریبی 3500 متر مربع وجود داشت که در آن زالو های بسیاری زندگی می کردند(زالو=زَلُو به زبان تاتی).

این دریاچه بعنوان یک مرکز درمانی دایمی برای طالقانیها به شمار می رفت. مرحوم عمه ام آسیه تعریف می کرد که من در کودکی هرسال به گلو درد شدید چرکی مبتلا می شدم تا اینکه به من توصیه شد به زلیو بروم. پس از آنکه از زالو استفاده کردم (آنها را زیر گلویم در پشت لوزه ها یم قراردادم) دیگر هرگز روی گلودرد را ندیدم.  متاسفانه این دریاچه پس از دستکاری هایی که برای استفاده از آب آن شد به نیزاری تبدیل شده است ولی شاید هنوز این امکان وجود داشته باشد که مجددا احیا شود. در زیر تصویر ماهواره ای این دریاچه تقریبا خشک آمده است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید