لارو، چشمه های آب معدنی سرد طالقان

درطالقان تعدادی چشمه آب معدنی سرد وجود دارد که به آنها لارو (Larowe) می گویند.  ترکیبات معدنی این لارو ها شبیه به آبگرم ها ست و در گذشته اهالی پس از گرم کردن آب آنها در آن غوطه ور می شدند. من خودم  یک بار در کودکی  به همراه بستگانم به لارو روستای وشته (وشته ای لارو) که معروفترین لاروی طالقان و در بالای ده قرار دارد رفته ام.  چشمه لارو تقریبا چسبیده به ده و در کنار راه مزارع قرار داشت و یکی دو درخت بید هم در آنجا بود.  مزه آب این لارو ترش بود. در آنجا حمامی وجود نداشت بلکه قبل از گرم کردن آب حوضچه ای در زمین کنده و آنرا پر از آب می کردند. سپس اجاقی برپا می کردند و با هیزمی که معمولا هرکسی با خود می آورد آتش درست کرده و تعداد زیادی سنگ را روی آن می گداختند. سپس به یکباره سنگ های داغ  را در داخل حوضچه می ریخنتد و آب با حرارت آن سنگ ها ولرم  می شد و سپس همگی در آن غوطه ور می شدند. محیط به شدت سرد بود، داغ کردن سنگ ها هم آسان نبود زیرا روی هیزم ها بند نمی شدند و نمی شد تعداد زیادی از آنها را هم با هم گرم کرد.  به همین دلیل آب معمولا ولرم می شد. بدتر از همه این بود که سنگها عمق حوضچه را  کم  و کف آن را نیز ناصاف می کردند به همین دلیل نمی شد در آب خیلی فرو رفت و راحت در آن غوطه خورد. به علاوه  سنگ ها موقع ریخته شدن آب  را بشدت گل آلود کرده و چون آغشته به دوده و خاکستر بودند آن را سیاه نیز می کردند. شاید به همین دلیل رفتن به لارو خیلی متداول نبود. علاوه بر استحمام خوردن آب لارو نیز رواج داشت.

یک لاروی دیگر  در دره گل اندان درپشت ده هشان و  در  زیر املاک ده کرود قرار داشت.  این لارو، شاید بخاطر این که در جای پرتی قرار داشت، مانند لاروی وشته معروف نبود. علاوه بر این ها از چند لارو دیگرمانند لاروی روستای هرنج نیز نام برده می شد مثلا شنیده بودم که در کوه های طالقان  لارو های دیگری نیز وجود دارند که محل دقیق آنها را نمی دانم.

لارو های طالقان در صورت سرمایه گذاری می توانند علاوه بر درمان برای جذب گردشگر نیز مورد استفاده قرار گیرند

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید