نام گذاری روستاهای طالقان

نام گذاری روستاهای طالقان

بر خلاف بسیاری از روستاهای ایران که بنام اربابها یا آدمهای معروف با پسوند آباد نامگذاری شده اند، روستاهای طالقان نامهای منحصر به فرد بسیار قدیمی دارند که بدلیل قدمت ،معنی بسیاری از آنها نا شناخته است.  از  حدود 150 سال پیش باسوادهای طالقان در نوشتارهای خود شروع به نوشتن نامهای نوشتاری بجای نامهای محاوره ای  که در بین مردم رایج بود کردند تا به اصطلاح آن نامها را در ذهن مانوس تر نمایند  از این رو برای تعدادی از روستاهای طالقان یک نام جدید درست شد. نامهای تعدادی از روستاها بشرح زیر است:

 

  1- کروود (Karood)  [نام نوشتاری: خررود Khar rood]

(این نام اصولا کاربرد زیادی نیافت و بطور پراکنده در نوشته ها و قرآنهای دستنویس و عقد نامه ها ذکر شده است.)

 2- اوسار (Owesar)  [نام نوشتاری: ابصار Absar] 

 3- سپشخانی (Sepeshkhani)  [نام نوشتاری: سفجخانی Sefajkhani] 

 4- اورازان (Owerazan)  [نام نوشتاری: افرازان Afrazan] 

(مرحوم جلال آل احمد با نوشتن کتاب اورازان نام اصیل این روستا را زنده نگه داشت.)

 5- خودکوئند (Khodkowend)  [نام نوشتاری: خودکاوند Khodkavand] 

 6- گزن (Gazen)  [نام نوشتاری: جزن Jazan] 

 7- گزینان (Gazinan)  [نام نوشتاری: جزینان Jazinan] 

 8- کوله (Kooleh)  [نام نوشتاری: کولج Koolaj] 

9-فشندک (Fashandak) [ نام نوشتاری: پشندک Pashandak]

10-مینوئند (Minowend) [ نام نوشتاری: میناوند Minavand]

12-بزه (Bezah) [نام نوشتاری: بزج  Bozaj]

 بر اثر گرایش به تغییر لهجه نام دو روستای زیر با تلفظ جدیدی گفته می شود

1-دهدر (Dahdar) [تلفظ Dehdar]

2-گته ده (Gateh Dah [تلفظ Gateh Deh]

  بحث بر سر وجه تسمیه (دلیل نامگذاری) نام روستا ها یکی از بحث های رایج در طالقان بود و هرکس به دنبال تجزیه و پیدا کردن معنی این نامها بود. مثلا  نام روستای سگران را بصورت سگ+ران و همچنین  سه+ گبران تجزیه می نمودند. سه گبران را بدلیل وجود قبر سه زردشتی در آن می دانستند زیرا در این روستا قبر هایی موجود بود که رو به قبله نبود. اما معرب نمودن با تغییر  حرف "گ" و "ه" به "ج" از یک نوع مد گرایی زمان قاجار ناشی می شد که اصولا استفاده از ادبیات و کلمات عربی را شاخصه ای از نجابت و روشنفکری می شمرد. نتیجه چنین تفکری آن بود که بیشترین لغت عربی در تاریخ ایران در این دوره وارد ادبیات ما شد. این حقیقت را می توان با جستجو در  نوشته های دوره های قبل از قاجار مشاهده نمود که لغات عربی بسیار کمی در آن موجود است.

در ریشه یابی نامهای روستا ها نمی توان تنها به تجزیه نام روستا قناعت کرد بلکه باید از ریشه های زبانی و گستره های جغرافیایی نیز کمک گرفت. برای مثال روستای "اوانک"  در طالقان  همنام  روستای اوانک الموت است. یا مزرعه دیزگران در کرود همنام چهار روستا در کردستان است

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید