سنگهای کرود

سنگهای کرود

 

سنگهای کرود

کوه سره ( کوه ضلع شمالی کرود) و دامنه آن که یک چهارم اراضی کرود را تشکیل میدهد ، سنگی و دارای صخره های بزرگ است مانند صخره های – آخوندی مالگا – او اسکولی لت – اشکست چال – خر لت و ....

از این قسمت که گذشته در لبه شرقی وشته ( تپه واقع در ضلع غربی روستا) رشته ای از سنگهای بزرگ و کوچک وجود دارد که از( چشمه ای دره ) بطرف جنوب تا اشکست کشیده شده ، همچنین در لبه رشته تپه سمت شرق روستا در مزرعه( شاه کویی کله) و همچنین در بالای تپه( سربومی کله) از اوسار گل به طرف غرب تا زیارت گل رشته سنگهای کوچک و بزرگ قرار دارد . ولی در سایرنقاط دیگر اراضی کرود رشته سنگ پیوسته ای وجود ندارد.

در کرود رشته سنگهای پیوسته را (چله) یا (قار) یا (قاران ) میگویند.

همچنین در نقاط مختلف اراضی کرود سنگهای بزرگ و کوچک پراکنده ای وجود دارد که سنگهای بزرگ آن دارای نام میباشند.

در کرود سنگهای بزرگ را (گمر) (gomar) میگویند.

گمر های معروف کرود عبارتند از :

سنگ روی چشمه (اوئکی داری بن) -  سنگ روی چشمه (پسارو) – سنگ پشت استخر( رجی سر) -  سنگ (گت کمری چال) – سنگ بزرگ بالای (کرکبود گله چال) که آنرا به علت پله پله بودن  (منبر سنگ) هم میگویند – سنگ های بزرگ (پیل سنگان) که نام این مزرعه هم از همین سنگها گرفته شده است .

از میان سنگهای بالا سنگ بزرگ بالای کرکبود گله چال از همه بزرگتر است.

دیگر از گمر ها میتوان به سنگهای زیر اشاره کرد:

گمر (وراشوران) – گمر بالای( جوئری باغ )– گمر داخل دره (عسل مالی کین )که بچه هایی که در فصل بهار سبزی صحرایی میچیدند سبزی ها را شسته و روی آن پهن میکردند تا آبش گرفته شود – گمر های (گته باغ )– گمر مزرعه (تولاب) نزدیک مزارع روستای اوانک که سنگهای متراکمی از ماسه های ریزو درشت میباشد که به آنها (اله گوش گمر) میگویند.

 

 

                                                                برگرفته از کتاب سیمای کرود

                                                               نوشته مرحوم حبیب اله برنگی

•طالقان :
ناحيه زئوليت دار منطقه طالقان در شمال باختري شهرستان شهرك در محدوده ميان روستاهاي كركبود و كرود واقع است. در شمال روستاي كرود، يك سري سنگ هاي آتشفشاني بازيك با فنوكريست هاي درشت پلاژيوكلاز و پيروكسن با ماهيت آلكالن وجود دارند. در حفرات اين سنگ ها بلورهاي درشت زئوليت يافت مي شود. اين زئوليت ها داراي پراكندگي گسترده در سنگ هاي منطقه اند و بنابراين قابل استخراج نيستند و پتانسيل اقتصادي به شمار نمي آيد، اما مي تواند داراي ارزش آموزشي، مطالعاتي و موزه اي باشد، زيرا بلورهاي ماكرسكپي درشتي را به وجود آورده است.

 

برگرفته از:   پایگاه ملی داده های علوم زمین

http://www.ngdir.ir/minemineral/PMineMineralChapterDetail.asp?PID=2651

عکس بالا نمایی از سنگ منبر

عکس بالا نمایی از پیل سنگان

نمایی دیگر از پیل سنگان


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید