درخت های گردوی کرود

درخت های گردوی کرود

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4
/**/ /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}


درخت های گردوی کرود

 

در کرود درخت ها به طور مجزا به میراث برده می شوند. چه بسا زمینی به کسی می رسید و درختان آن به کس دیگری می رسید که این خود گاه گاهی مشکلاتی ایجاد می کرد.درختان گردو نیز از این قاعده مثتثنی نبودند، درختان گردو که در طالقان به آن "جوز دار" گفته می شود گاهی چند نسل به میراث رسیده اند و تعداد وراث آن از صد ها نفر گذشته است.بطوریکه هنگام برداشت گردو به هر یک از وراث چند دانه گردو بیشتر نمی رسد. بدلیل سختی برداشت گردو معمولا کسی که گردو را از درخت پایین می ریزد  که "دار هارون" نامیده می شود (Daar Haroon  یا درخت روب)  سهمی قابل ملاحظه (از 25% تا 50%) بر می دارد . در گذشته به کسی که تا فصل برداشت که معمولا مهرماه است  مراقب درخت گردو بود نیز سهمی قابل توجه داده می شد. این فرد که معمولا از پیرزنان بیکار یا ازکارافتاده و ساکن ده بود معمولا تمام روز را بر روی پشت بام  و یا کوچه نزدیک به درخت سر می برد و هنگامی که بچه ها سنگی به طرف گردو ها پرتاب می کردند شروع به سر و صدا می کرد و با صدای "اله داد دار تمام" (Aledad daar tomam) دیگران را خبر می کرد و گاهی در این کار نیز دیگران به او با گفتن این جمله کمک می کردند.

البته مراقبت از درختان مختص گردو نبود بلکه درختان آلو و زرد آلو نیز مشمول مراقبت می شد. پایین کردن گردو با چوب بلندی که المبه (Alembeh) نام داشت انجام می شد.پایین کردن گردو همراه با مخاطرات زیادی است زیرا شاخه ها و پوست درخت گردو  ترد هستند و براحتی زیر پا می شکنند. در کرود تا بحال حداقل دو نفر بر سر این کار کشته شده اند.

 

درختان گردوی کهن کرود

 

کهن ترین درخت گردوی کرود  روغن دار و کلا دار (kalla daar) هستند و قدمت آن ها نزدیک به هم است.

کلا دار به دلیل نزدیکی به مناطق مسکونی  و کمبود آب ضعیف ترمانده است و حتی در دوره هایی در حال خشک شدن بوده است. اما روغن دار به دلیل قرار گرفتن در میان مزارع آبی  از آب کافی برخوردار و کاملا سرحال است.روغن دار به دلیل داشتن سهامداران زیاد شهرت زیادی دارد و تقریبا همه اهالی در آن شریک هستند. گردوی گردی دارد که برای گردو بازی مناسب است و مغز خوب و پر روغنی دارد. این درخت از زیر زمین به صورت پنج شاخه مستقل کنار هم رو به بالا می رود.علت آن این است که حدود 250 سال قبل این درخت از ریشه بریده شده و شاخه های آن مجددا از زیر زمین بیرون آمده است. بر طبق نقل مرحوم محترمه برنگی از مادر بزرگ مادربزرگش، بریدن درخت از ریشه  که  به آن گلا کردن (Gala korden) گفته می شد برای سومین باردر بچگی او اتفاق است  و این به این معنی است که باید از سن درخت حداقل در حدود 750 سال گذشته باشد. درختان گردوی کهن که سابقه کشت آنها از خاطره ها بیرون است از ده عدد تجاوز می نماید و بسیاری از درختهای گردوی تنومند اسم خاص خود را دارند مانند نو چادار(معادل فارسی آن نوچه دار= درخت رسته است)، گل محمدی دار، گته دار(درخت بزرگ)، صالحی دار (درخت صالح آقا) و غیره.

 

 

                                               ارسالی توسط دکتر رضا برنگی

1388/3/12      

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید