مسجد مقدس کرود یا جمکران ثانی

ساخت مسجد کرود داستان جالبی دارد. این مسجد در حدود 200 سال قبل طویله صفرعلی از اجداد اوروش بود. صفر علی خواب می بیند که آقایی در خواب به او می گوید من در این طویله زندانی هستم برای آزاد کردن من آنرا به مسجد تبدیل کن. صفر علی به آن بی اعتنایی می کند تا اینکه خواب سه بار تکرار می شود و او همچنان بی اعتنا از کنار آن می گذرد در این هنگام فرزند جوان صفر علی فوت می کند و صفر علی به یاد خواب خود می افتد و بلافاصله تصمیم می گیرد که آنرا به مسجد تبدیل کند. مسجد با کمک اهالی و با مصالح مرغوب از جمله تیر های تراش داده شده ساخته می شود. مسجد دارای یک شبستان و یک حیاط بود که در سه سمت حیات ایوانهای کوچکی برای مشاهده تعزیه و عزاداری پیش بینی شده بود.

اهالی همسایه مسجد بارها و بارها صدای  رازو نیاز و از پنجره مسجد (در حالیکه درب مسجد از بیرون قفل بود) آقا (منظور حضرت حجه س است) را در داخل مسجد در حال نماز  را دیده بودند. محل نماز  آقا در کنار ستون مرکزی مسجد در شمال آن بود، جایی که اکنون در مرکز هشت ضلعی مسجد فعلی قرار دارد. بتدریج اعتقاد مردم به مسجد قوت گرفت بطوریکه قبل از باز سازی مسجد مردم منبر مسجد را به محل نماز آقا منتقل کرده و به آن نذر و نیاز آویزان می کردند. نذر کردن به مسجد از اعتقادات جدی مردم کرود بوده و هست و تقریبا همه اعتقاد دارند که از نذرهایی است که احتمال برآورده شدن آن بسیار بالاست. مردم برای نیاز مسجد از چیزی دریغ نمی کنند.

منبر مسجد به همت مرحوم حاج آقا ضیا پورکریمی که مصالح آنرا تقبل نمود و توسط مرحوم حبیب اله برنگی با ابزارهای ابتدایی نجاری و بدون استفاده از دستگاههای نجاری پیشرقته فعلی ساخته شد. من در آن هنگام سه ساله بودم و با پدرم به خانه مرحوم حاج آقا ضیا می رفتیم.  ساخت این منبر اکنون ساده بنظر می رسد ولی در زمان خود از کارهای بزرگ نجاری محسوب می شدر زیرا پدرم دو درخت تبریزی اهدایی را با مشار (اره دوسر) به الوار تبدیل و تک تک آنها را با رنده صاف نمود.

مسجد در سال 1348 به همت مرحوم دکتر احمد احمدیان و با کمک اهالی و خیرین بسیاری که بنحوی با ایشان در ارتباط بودند باز سازی شد. مردم با عشق زیاد برای مسجد کار می کردند. طراحی مسجد توسط آقای مهندس عبدالعلی  بازرگان (فرزند مرحوم مهندس مهدی بازرگان نخست وزیر سابق) صورت گرفت کلنگ آن توسط مرحوم آیت اله طالقانی (امام جمعه تهران) که برای مدت کوتاهی از زندان آزاد شده بود زده شد. همچنین ایشان جهت قبله مسجد را نیز تصحیح نمودند. مرحوم رضا معتمدی زمینه ساز اهدای تعداد زیادی فرش دستباف 3 در 4 ، که هر دو طبقه مسجد را پوشش می داد،  از طرف خیرین بازار را به مسجد بود و خود نیز تعدادی از این فرشها را اهدا نمود.

پس از انقلاب اهالی با همت مرحوم حاج هانی بوذری و مشهدی یعقوبعلی برنگی و تعدادی دیگر از بزرگان اقدام به خرید منزل مرحوم ملا ذبیح اله آقا حسینی (که مجاور مسجد بود) کردند. این خرید که با تخفیف قابل ملاحظه ای همرا بود زمینه توسعه  مسجد  را فراهم آورد که با همت و مساعدت آقای روح اله موذنی  و خودیاری اهالی حسینیه ای برای مسجد در این محل ساخته و به آن ضمیمه شد.  ساخت سرویس بهداشتی از طرف اهالی برای مسجد، اهدای منزل برای خانه متولی از طرف خاندان موذنی  و اهدای منزل از طرف خاندان احمدیان برای ایجاد حیاط مسجد از اقدامات دیگری بود که در این راستا صورت گرفته است.

رضا برنگی


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید