چگونگي برگزاري مراسم براي شخص فوت شده در طالقان

دردهات طالقان رسم است موقعي که شخص در خانه اي فوت ميکند فردي به روي پشت بام خانه آنها ميرود و مناجات مي کند و اهالي ده را از فوت آن شخص باخبر ميسازد. اهالي با شنيدن صداي مناجات و اطلاع از فوت آن شخص خود را موظف ميدانند به کمک خانواده متوفي بشتابند. آنها تا ميت دفن نشده کار کردن را حرام ميدانند.

مردها مي روند سر قبرستان و به کندن قبر مشغول ميشوند و زنها به کارهاي مختلف خانه متوفي مي پردازند. عده اي هم به کار غسل و کفن و دفن ميت اشتغال پيدا مي کنند. از خانه متوفي مقداري نان و حلوا بر سر قبرستان مي برند و بين کساني که قبر مي کنند تقسيم مي کنند و آنها را پيش کامه مي گويند. در موقع  دفن و تلقين ميت، تمام زن و مرد حاضر مي شوند تا اين که خاک روي قبر بريزند. پس از دفن ميت اگر قبل از ظهر باشد ناهار، و اگر بعدازظهر باشد قبرکن ها شام را  در خانه متوفي صرف مي نمايند و آن شب را شب غريب مي گويند. در شب اول دفن ميت از اهالي، آنان که مي توانند، خود را موظف مي دانند که نماز ليلة الدفن يا نماز وحشت را بخوانند. حتي از طرف بعضي از خانواده هاي متوفي به بعضي از اشخاصي که مي توانند نماز بخوانند پول داده مي شود که براي ميت آنها نماز وحشت بخوانند چون مي گويند نماز وحشت عذاب قبر ميت را کم ميکند.

در شامگاه اولين شبي که ميت را دفن مي کنند مقداري هيزم نيم سوخته را مي برند روي قبر ميت مي گذارند مي گويند اگر اين کار را نکنيم، شب کفتار مي آيد جنازه ميت را از قبر بيرون مي آورد. بعضي ها هم يک کوزه سفالي را روي قبر ميت مي شکنند به نشانه اين که ديگر آخرين مرده ده باشد بالاخره پس از دفن ميت تا روز هفتم، روز و شب، مرد و زن ده چند بار براي خواندن قرآن و فاتحه و تسلاي بازماندگان متوفي به خانه او مي روند و چاي و خرما صرف مي نمايند. درخلال اين مدت به خانواده متوفقي پول يا گندم و آرد و نان امداد مي کنند.

فرداي روزي که متوفي را دفن مي کنند، از خانه ها اشکنه، نان،  پنير و ماست به خانه متوفي مي برند و آن را يا تله کاسه (کاسه تلخ) مي گويند. از طرف خانواده متوفي روز سوم به مردان و زنان و کودکان ناهار مي دهند آن را ختم  مي گويند. روز سوم قبل از ناهار واردين به مجلس هر کدام يک حزب از قرآن را مي خوانند و فاتحه مي فرستند و دو نفر هم که آنها را قاري مي گويند، اول سوره انافتحنا و بعد سوره الرحمن را با صداي بلند مي خوانند. آنگاه بعضا واعظي مي آورند که سخنراني مي کند و پس از آن، ناهار که آبگوشت يا چلوخورش است، صرف مي شود. باز روز هفتم هم از طرف خانه متوفي به مرد و زن ده درصورتي که آنها را خبر کنند ناهار داده مي شود و بدين نحو مراسم سوگ متوفي پايان مي يابد.

به نقل از کتاب سیمای طالقان مرحوم حبیب اله برنگی

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید