گیوه دوزی در کرود

در کرود گیوه دوزی رایج بود و یکی از صنایع آنجا به شمار می آمد و چون گیوه گران بود شغل مهمی به حساب می آمد. برای ساخت گیوه سه کار انجام می پذیرفت :

  1. ساخت رویه گیوه
  2. ساخت تخت گیوه
  3. اتصال رویه به تخت

برای ساخت رویه گیوه با استفاده از نخ پرک سفید و سوزن های مخصوص در حقیقت رویه گیوه را میبافتند و کاری شبیه قلاب بافی صورت میگرفت و رویه گیوه که تقریبا به قالب پا بافته میشد پدید می آمد. برای ساختن تخت گیوه ( که به این کار گیواکشی میگفتند و اغلب تمایل به انجام گیواکشی داشتند) تخت گيوه را از پارچه کرباس کهنه درست ميکردند. بدین صورت که پارچه های کرباس را به عرض 10 الی 12 سانتیمتر و به طول زیاد میبریدند و آنها را به صورت آکاردئونی جمع میکردند و نخ را از وسط این پارچه های جمع شده عبور داده و محکم میکشیدند و بدین صورت یک تخت فشرده درست میشد. آنها دو نوع تخت گيوه درست ميکردند، يکي تخت گيوه عادی و يکي تخت گيوه مَلِکي. تخت گيوه ملکي جنسش مرغوب تر و قيمتش گرانتر بود. گيواکش های معروفي در دهات از قبيل اوانک و گوران و اورازان بودند که بعلت زيادی مشتری سرشان بسيار شلوغ بود و برای درست کردن يک تخت گیوه 2 ماه نوبت ميدادند. در کرود هم گيوه کش هائي بودند ولي چندان ماهر نبودند. معروفترين آنها استاد اکبر بود و از گذشته ميگفتند مشهدی بهرام و ملا شيخ علي تخت گيوه درست ميکردند بعدا حاجی آبرار و مشهدی يوسفعلي و غلامرضا احمديان تخت گيوه درست ميکردند. ميگفتند استاد اکبر درست کردن تخت گيوه را از استاد عبدالمحمد گوراني ياد گرفته بود.

برای اتصال رویه و تخت آن دو را بر هم منطبق کرده و آنرا دوردوزی میکردند و برای اینکه از محل اتصال تخت و رویه آب به داخل نفوذ نکند روی محل دور دوزی را با چرم پوشانیده و روی آنرا میدوختند.

در نهایت گیوه ها را برای استحکام و زیبایی در داخل قالب قرار میدادند.

علی برنگی

6/2/1390

 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید