ماه رمضان در کرود

ماه رمضان در کرود

در کرود ماه مبارک رمضان با عظمت و قداست خاصي فرا ميرسيد و همه چند روز قبل خود را برای روزه گرفتن آماده ميکردند. عده ای يکي دو روز قبل روزه ميگرفتند و آنرا (پيش آشو) ميگفتند. عده ای هم بودندکه ماه رجب و شعبان را روزه ميگرفتند و آنرا (سه ماهان) ميگفتند و به ماه مبارک رمضان متصل ميکردند. آن دو ماه اول را (شصتي) ميگفتند و ميگفتند بر هر کس واجب است يک شصتي در دوران عمر خود روزه بگيرد. بعضي ها بودندکه چند شصتي گرفته بودند. بعضي ها بودند که غير از روزه ماه رمضان و شصتي اکثر جمعه ها روزه ميگرفتند و یا جمعه اول و وسط و آخر ماه را روزه ميگرفتند.

بقیه در ادامه مطلب .....

در ماه مبارک رمضان به ندرت آدمي پيدا ميشد که روزه ميخورد اگر کسي عذر شرعي داشت و روزه ميخورد طوری روزه ميخورد که هيچکس متوجه نميشد او روزه خورده است. کسي هم که روزه ميخورد خيلي کم غذا ميخورد. ميگفتند انسانيکه در ماه مبارک رمضان روزه ميخورد نبايد سير شود. پسر را قبل از پانزده سالگي و دختر را قبل از نه سالگي وادار به روزه گرفتن ميکردند. اگر آنها توان نداشتند روزه بگيرند اقلا تا بعد ازظهر به آنها غذا نميدادند که عادت کنند. ميگفتند دختر اگر نه ساله شد و نتوانست روزه بگيرد بايد او را کول کرد و گردانيد تا روزه بگيرد. ماه مبارک رمضان در کرود جلوه خاصي داشت مخصوصا عصرها. وقتی که برای درست کردن افطاری و سحری تنورها را آتش ميکردند، هاله ای از دود روی ده را ميپوشاند. روزه داران کنار تنور مينشينند و از بوی دودِ هيزم و بوی غذاهای چرب و شيرين با حالت روزه داری لذت ميبردند. از کوچه های ده که ميگذشتي بوی غذاهای مختلفي به مشام ميرسيد.

 موقع غروب که ميشد از روی پشت بام ها گلبانگ اذان از خرد و بزرگ به گوش ميرسيد. همچنين هنگام سحر صدای مناجات از روی پشت بام ها بسيار دلنواز بود. در شب های احياء نماز صد رکعتي و دعای جوشن کبير را در مسجد ميخواندند و قرآن به سر ميگرفتند. در شب های احيا فطير مي بستند و خیرات ميکردند يا شير و فطير به مسجد ميبردند و خيرات ميکردند و يا آش کشک درست ميکردند و به خانه ها ميدادند.

 در شب عيد فطر به سر مزار مردگان ميرفتند و فاتحه ميخواندند و روز عيد فطر پس از ادای نماز عيد بخانه يکديگر ميرفتند و به همدیگر ميگفتند: "عيد شما مبارک، نماز و روزه شما قبول" اگر طرف مرد بود با او ميگفتند: " با حضرت صاحب عيد کنيد" اگر زن بود ميگفتند:" با حضرت زهرا عيد کنيد".

 ديگر از کارهائي که در در روز نوزدهم و بيست و يکم ماه مبارک انجام ميدادند رفتن به امام زاده های بادامستان و اورازان و تکيه جوستان بود. در اين روزها عده ای از جوانها و آنهائيکه توان داشتتند به زيارت بروند صبح حرکت ميکردند و ميرفتند به اين امام زاده ها و زيارت ميکردند و برای افطار بر ميگشتند.

 چيزيکه قابل ذکر است اينکه در تابستانها موقع درو کردن که در ديمي زارها حرارت به چهل درجه بالای صفر ميرسيد با کار طاقت فرسای درو، روزه ميگرفتند و این بسيار مشکل بود.

 برگرفته از کتاب سیمای کرود نوشته مرحوم حبیب اله برنگی